راوی گوید: کوفیان نامه ای با این مضمون به امام حسین (علیه السلام) نوشتند:

                                            به نام خداوند بخشنده مهربان

به حسین بن علی (علیه السلام) از سلیمان بن صرد خزاعی " و " مسیب بن نجبه " و " رفاعه بن شداد" و " وحبیب بن مظاهر" و " عبدالله بن وائل" و جمعی از شیعیان او از مومنان کوفه.

"درود خدا بر توباد، اما بعد، سپاس خداوندی را که کمر دشمن جبار و ستمگر شما را شکست، دشمنی که زمام امو این امت را با نیرنگ و فریب در دست گرفته و اموال آنها را غصب نموده و بدون رضایت بر آنها حکومت کرده و سپس نیکان و خوبان را کشت و انسان های شرور و پست را باقی گذارد و بیت المال زا بین زورگویان تقسیم نمود، پس او نیز همچون قوم ثمود از رحمت خدا به دور باد.

اینک ما امام و پیشوایی جزء شما نداریم، پس به سوی ما بیا؛ شاید که خداوند به وسیله ی شما ما را در راه حق گرد هم آورده و " نعمان بن بشیر" در قصر حکومتی مستقر شده است و ما با او در نماز جمعه و جماعت شرکت نمی کنیم و در روزهای عید با او همراه نمی شویم و اگر روزی مطمئن شویم که به سوی ما خواهی امد او را از کوفه بیرون می کنیم تا به شام بازگردد و به آنان ملحق شود.

سلام و درود خدا بر تو باد ای فرزند رسول خدا (صلی الله علیه وآله) و بر پدرت  و هیچ نیرونی نیست مگر به استمداد خدای بزرگ و باعظمت."

سپس ان نامه را به نزد امام فرستادند، و دو روز بعد عده ای دیگر را به نمایندگی به همراه صد و پنجاه نامه روانه کردند که هر نامه ای به امضای یک و دو و سه و چهار نفر رسیده بود، که همگی تقاضای تشریف فرمایی حضرت به کوفه راکرده بودند.

امام (علیه السلام) با این وجود تانی و درنگ نمود و پاسخ انها را ندادند.تا اینکه در مدت یک روز ششصد نامه از کوفه به ایشان رسید و نامه ها به حدی انباشته شد که تعدادشان به دوازده هزار رسید!    

 

  لهوف(مقتل الحسین علیه السلام)،ترجمه:سیدبن طاووس،نشر:ارمغان گیلار،چ:آسمان،ص:40

 



تاريخ : ۱۳٩٤/٧/٢٢ | ۱۱:۱٦ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()
  • قالب بلاگ اسکای | اس ام اس دون