بامراجعه به مجموعه های احادیثی روشن می شود که شمارزیادی ازروایات واحادیثی که درباره وجودگران مایه حضرت مهدی (عج) است وازخورشید جهان افروز او نوید دارد، ازغیبت غم بار او نیز خبر می دهد و مسأله " غیبت " در این روایات به روشنی بیان شده است.

" غیبت " دراصطلاح برای کسی استعمال می شود که مدتی درجایی حضور دارد و پس از آن در محل حاضر نمی شود و در فرهنگ " مهدویت " به پنهان شدن حضرت مهدی (عج) از دیدگان مردم گفته می شود.غیبت را می توان در اینجا به سه معنا تفسیر کرد:

1.آن حضرت در درون جوامع بشری زندگی نمی کند ودر دسترس مردم نیست که به سان دیگر انسان های عادی هرکس خواست او را ببیند و آشنا و بیگانه و دوست و دشمن او راملاقات کنند.

2.حضرت مهدی (عج) درمیان همین جامعه وهمین انسان هاست؛ اما به قدرت خدا، هر گاه اراده کند از برابر چشم ها ناپدید می گردد ودیدگان مردم - با اینکه آن حضرت موجود و حاضر است - او را نمی بینند ؛ همان گونه که موجودات دیگری چون فرشتگان، ارواح و جن را نمی بینند؛با این که به نص قرآن شریف آن ها در میان جامعه ها هستند و دراین جهان موجودند، ممکن است این قدرت استتار و اختفا از برابر دیدگان را کرامتی از کرامت های حجت خدا و ولی او امام مهدی (عج) بدانیم.

آن حضرت در پرتو این قدرت خدادای، می تواند هرگاه اراده فرمود در برابر دیدگان، ظاهر و آشکار گردد و هرگاه خدا خواست نهان و ناپدید شود. احتمال دیگر این است که:

آن حضرت با همان قدرت اعجاز، در دیدگان نظاره گر ، به گونه ای تاثیر و تصرف نماید که آنان نتوانند جمال دل آرای او را بنگرند و این کار ازاولیای الهی - که از سوی خدا دارای قدرت در جهان آفرینش هستند - بعید نیست.از قرآن کریم نیز می توان امکان استتار و اختفای انسان ازبرابر دیدیان را - چه به صورت کوتاه مدت یا دراز مدت - دریافت کرد.( ر.ک: یس(36)، آیه 9 و أسراء (17) آیه 45).

امام صادق (ع) فرموده است:

" یفقد الناس امامهم یشهد الموسم فیراهم ولا یرنه" (الکافی، ج1ص337)

" مردم امام خویش را گم می کنند، پس آن امام درموسم حج حضور می یابد(و) مردم را می بیند، ولی مردم او را نمی بینند".

3.معنای دیگر غیبت پنهان بودن حضرت از نگاه معرفتی انسان هاست، به این معنا که آن حضرت را می بینند ولی نمی شناسند. از این رو در روایات فراوانی آن حضرت به یوسف صدیق (علیه السلام) تشبیه شده که اگر چه بین مردم بود، ولی اورا نمی شناختند.ناشناسی او به حدی رسید که حتی برادران او نیز، او را نشناختند.

امام صادق (ع): " فَما تَنکِر هذهِ الامّة أن یَفعلَ الله جَلَّ وَ عَزَّ بحجّته کَما فَعَلَ بِیوسف أن یَمشی فی أسواقِهِم و یطَاُ بُسُطهم حتّی یأذن الله فی ذلک له کَما أذِن لیوسف ".

" خوی و شأن این امت چه چیز را انکار می کنند، که خدای عزوجل در یک زمانی باحجت خود همان کند که با یوسف (ع) کرد". (الکافی،ج1،ص336 ح4)

به این معنا که خداوند بین او وبین بندگان حجاب و پرده ای قرار می دهد که مردم او را نمی شناسند.

                                   کــــــــــــاش قدر مولایمان رابدانیــــــم...!!!



تاريخ : ۱۳٩۳/٢/۱٧ | ٧:۳٢ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()
  • قالب بلاگ اسکای | اس ام اس دون