من غصه دار  غصه های   بی قرینم

من    کربلا    را    یادگار   آخرینم

من   یادگار روزهای  خاک  و خونم

من   یادگار  چهره های  لاله   گونم

من تشنگی را درحرم احساس کردم

یاد  دو  دست  خونی   عباس  کردم

من کودکی  بودم که  آهم  را  شنیدند

دیدم   سر   جد   غریبم   را  بریدند

من  دیده ام در وقت   تشییع   جنازه

اسبان دشمن را که خوزده نعل تازه

من با خبر هستم ز باغی بی شکوفه

خورشید را  بر نیزه دیدم  بین  کوفه

گرچه کنون مسموم  از زهر هشامم

من   کشته  ویران ای  در شهر شامم

من روضه خوانی در منا بر پا نمودم

خود روضه خوان قتل آن مظلوم بودم

من  سوختم   از  داغ    بانوی  مدینه

سنگ  مدینه  می زنم هر دم به  سینه

حالا که نقش زهر کین در جسم مانده

از جسم پاک من فقط  یک اسم  مانده

یا رب قرارم   را ز نیرنگش  ربوده

در مجلس مستی  مرا  دعوت  نموده

زهر عدو خون کرده  قلب  آتشین  را

گریان  نموده  چشم  زین  العابدین  را

 

 
امام باقر (علیه السلام):

من أصبح یجد برد حبنا على قلبه فلیحمد الله على بادى النعم قیل وما بادى النعم ؟ قال : طیب المولد؛
هر کس صبح کند و خنکاى محبت ما را در قلب خود بیابد، باید خدا را براى نخستین نعمت سپاس گوید، گفته شد نخستین نعمت چیست ؟ فرمودند: حلال زادگى
                             

                                                               امالى صدوق 1/562/755

 



تاريخ : ۱۳٩٢/٧/٢٠ | ٥:٢٢ ‎ق.ظ | نویسنده : | نظرات ()
  • قالب بلاگ اسکای | اس ام اس دون