گهواره خالی می شود با رفتن تو        دیگر نمانده فرصتی تا رفتن تو
 
حتی خدا با رفتنت راضی نمی شد       عیسای من قربان  بالا رفتن تو

هر چیز را هر رفتن نا ممکنی را        می شد که باور کرد الارفتن تو

وقتی گناهی سر نمی زد از گلویت       یعنی چرا  یعنی  معما رفتن  تو

ای کاش می بردی مرا باچشمهایت      یا اینکه می  افتاد  فردا  رفتن تو

وقتی که پادرعرصه حق می گذاری     فرقی  ندارد  آمدن یا  رفتن  تو

                                                                                         علی اکبر لطیفیان


عزادارای، کلاس انتظار برای خون خواهی

قیامت، مهمترین اتفاقی است که در مسیر زندگی هر انسان و در پایان آن رخ

می‌دهد، قرآن کریم در وصف این روز می‌فرماید: إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ، لَیْسَ لِوَقْعَتهَِا

کاَذِبَةٌ، خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ، (واقعه، آیه 1-3)؛‌آری قیامت روزی است که بعضی را

پست و ذلیل و برخی دیگر را بلند و ارجمند می‌کند. ویژگی مهم این روز،

رسیدگی به حساب کارهای انسانهاست و سرنوشت هرکس به ‌وسیله اعمالش رقم می‌‌خورد.



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٢/۸/۱٧ | ٧:۱٥ ‎ق.ظ | نویسنده : | نظرات ()

اشاره: یکی از عبرتهای مهم قیام امام حسین (ع) نگاه به افرادی است که از

همراهی امام خود در روزهای قیام علیه ناراستی ها بازماندند. نگاه به شخصیت،

فکر و عمل این گروه به عنوان نمونه ای کاربردی، دامنه همراهی با امام زمان

در هر عصر را مشخص می کند و آفات و عواملی که مانع از همراهی با امام به

ویژه در روزهای سخت می گردد، نمودار می سازد. کم نبوده اند کسانی که در

طول تاریخ دم از دفاع از حق می زدند ولی در زمانه حساس امتحان جای خالی

کرده اند و هریک به دلیلی حق را تنها گذاشته اند. مساله از آنجا اهمیتش در این

دوران افزون می گردد که بدانیم امام عصر(ع ) قرار است قیامی سراسری و

عمومی علیه همه ناراستی ها و ستمهای عالم برپا کند و در این راه به یارانی

مؤمن و استوار نیاز دارد که ذره ای در فکر و عمل از امام خود فاصله نگیرند.

این قیام از لحاظ وسعت و هدف، بسیار عظیم و سنگین است و به این دلیل پایداری

و آمادگی فوق العاده می طلبد.

با نگاه به حوادث و وقایع سال 60 و 61 هجری به افراد و جریاناتی بر می

خوریم که گرچه در صف مخالفان و دشمنان امام حسین ع نبودند و بر ایشان

شمشیر نکشیدند، اما در زمان قیام حسینی و در آن هنگامه تنهایی امام، به یاریشان

نشتافتند و ایشان را تنها گذاردند. شاید بتوان این افراد را به گروه های زیر تقسیم

نمود:

1- گروهی که عدم همراهی ایشان با امام ناشی از عدم شناخت شخص و یا

شخصیت امام بود. شاید بسیاری از مسلمانان آن روزگار به ویژه کسانی که از

مرکز مذهبی اسلام (حجاز) دور بودند، به دلیل جهل اطلاعاتی و نیز تبلیغات

مسموم اموی از جایگاه شخصی امام حسین ع و اهل بیت پیامبر واقف نبودند.

بسیاری دیگر نیز اگرچه امام ع را نواده پیامبر ص می دانستند ولی مقام امامت

و  ولایت برای ایشان قایل نبودند و ایشان را تنها در حد اهل بیت پیامبر(ص) و

یکی از صحابه قبول داشتند.

2- گروهی که امام را از نظر شخصی و شخصیتی می شناختند اما دلایلی دیگر

مانع از همراهی ایشان با امام بود. این افراد که برخی از خواص و شخصیت

های معروف آن روزگار نیز از جمله ایشان بودند، به واسطه برخی عوامل در آن

برهه حساس از یاری امام شانه خالی کردند.



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٢/۸/۱٤ | ۸:٥٦ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()

نقش فرهنگ جاهلیت در شهادت امام حسین علیه السلام و ایجاد انحراف در مقوله انتظار

مقدمه


تغیییرات در زمینه فرهنگ و ارزشها می تواند سبب تحولات بنیادین گردد ولی به

راستى چه تحولى در جامعه اسلامى روى داد، که آمادگى پذیرش چنین فاجعه ‏اى

را یافته بود؟مردم آن زمان که هنوز یاد و خاطره گذشته نه چندان دور دراذهانشان

بود و دیده یا شنیده بودند که پیامبر (ص)  را دیده بودند چگونه در مقابل آنچه پیش

روى بود دست ‏بر دست نهادند و شریک جرمى بزرگ در تاریخ بشریت‏ شدند؟

چرا علیه آنان که چنین ظلمى عظیم به پاداشتند به اعتراض بر نخاستند، چه

تغییرات و دگرگونی هایى در دنیاى آن زمان پیش آمد که خلیفه مسلمین!براى

تحکیم موقعیت ‏خویش دست‏به کشتار خاندانى زد که در تفکر دینى مردم مى

‏بایستى جایگاه والایى داشته باشند؟

چرا آنان که به چشم خویش دیده بودند که پیامبر  حسین را بر زانوان خویش

مى ‏نشاند وبر لبانش بوسه مى‏زد، (اب‍ن‌ح‍ی‍ون‌ص112، ) و هم اکنون بر آن لبان تازیانه

زده مى‏شود، جزانگشت‏ شمارى، (م‍س‍ع‍ودی‌، ج‏2، ص‏66.) دهان نگشوده و اعتراض

نکردند و چرا آنها که به گوش خویش شنیده بودند که پیامبر حسنین را سرور

جوانان اهل بهشت معرفی کرده بود (طب‍ران‍ی‌، ج‏3، ص‏38،) قتل امام حسین و یارانش

را دیدند و شنیدند اما سکوت کرده و لب فرو بستند؟ و هزاران پرسش  دیگر.


                           



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٢/۸/۱۱ | ٧:٢٢ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()

بررسی تحلیلی تأثیر قیام عاشورا و نهضت انتظار بر پیروزی و تداوم انقلاب اسلامی ایران



نبی مکرم اسلام صلی الله علیه وآله می فرمایند:

 «همانا من در میان شما دو امانت گرانبها بر جای می‌گذارم؛ کتاب خدا (قرآن

کریم) و اهل بیت...» در بخش دیگری از همین حدیث شریف، عدم گمراهی مردم

را مشروط بر پیروی ازثقلین (قرآن کریم و اهل بیت) نموده و فرموده‌اند: «...

اگر از آنها (ثقلین) پیروی کنید، پس از من هیچگاه گمراه و منحرف نخواهید شد.» 
بر اساس فرموده پیامبر (ص) یک رابطه ناگسستنی میان این دو وجود دارد و این

پیوند میان کتاب و عترت؛ بیانگر این حقیقت است که؛ «مهجوریت هر یک،

مهجودیت دیگری است» متأسفانه پس از رحلت پیامبر گرامی اسلام (ص)،

انحراف از دین خدا و انزوای اهل بیت،اصول و احکام الهی را متروک ساخت.


 و لذا هر چه این بنیان کج به جلو آمد، کجی‌ها و انحرافها نیز افزون شد و کار به

جایی رسید که واقعه عاشورا اتفاق افتاد و جامعه‌ای که در رأس آن پیامبر خدا

(ص) قرار داشت و درفاصله‌ای حکومت عدالت محور و ظلم ستیز حضرت علی

ع  بر آن حاکم بود، بعد از گذشت حدود پنجاه سال از وفات پیامبر (ص) و بیست

سال از شهادت امیرمؤمنان(ع)، شخصیتی مانند حسین بن علی ع  که پیامبر (ص)

در وصفش فرموده بود: «حسین منی و انا من حسین»آنگونه مظلومانه و غریبانه

اما در عین حال شجاعانه به شهادت رسیدامام حسین ع  در وصیتنامه خود

فرموده‌اند: «انما خرجت لطلب الاصلاح فی امه جدی، اریدان امر بالمعروف و

نهی عن المنکر و اسیره بسیره جدی و ابی علی بن ابی طالب...» ؛ «من برای

اصلاح امور جدم بپاخاستم، می‌خواهم امر به معروف و نهی از منکر نمایم و به

روش وسیره جد و پدرم عمل نمایم.»



ادامه مطلب
تاريخ : ۱۳٩٢/۸/۱۱ | ٦:٥٧ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()
  • قالب بلاگ اسکای | اس ام اس دون