گرفته جان نفسم در ثناى حضرت هادى

دُر سخن  بفشانم به  پاى حضرت   هادى

نداشت طوطى جانم هنوز لانه به  جسمم

که   بود مرغ  دلم  آشناى حضرت هادى

صفا و مروه کجا و حریم   یوسف زهرا

صفاست در حرم با صفاى حضرت هادى

مقربان       الهى      فرشتگان      بهشتى

کشند منت لطف و عطاى حضرت هادى

ز  دست رفته  شکیبم  خدا  کند  که  نصیبم

شود زیارت صحن و سراى حضرت هادى

درندگان   زمین   التجا   برند   به   سویش

پرندگان هوا   در هواى   حضرت   هادى

اگر به  سامره‏ ام اوفتد  گذر سرو جان را

کنم  نثار  به  گنبد  نماى  حضرت  هادى

دلم که  درد  گناهش  به  احتضار  کشانده

پناه  برده  به  دارالشفاى  حضرت  هادى

مرا چه قدر که گردم گداى  خاک     نشینش

که هست خازن جنت گداى حضرت هادى

دهد به روح لطیف ملک، صفا و طراوت

ملاحت   سخن  دلرباى   حضرت  هادى

به   خاک  عطر  بهشتى  پراکند  اگر  آید

نسیمى از طرف سامراى حضرت هادى

به عمر دهر  مرا  گر دهند  عمر،    نیرزد

به لحظه‏ اى که کنم جان فداى حضرت هادى

به تیرگى نبرى روى  و راه  خود  نکنى گم

هدایت  است  به ظل  لواى  حضرت هادى

بخوان زیارت پر فیض جامعه که برى پى

به  ارزش  سخن  دلرباى  حضرت   هادى

مرا رضایت ابن الرضا خوش است که دانم

بود رضاى خدا در رضایت حضرت هادى

 

 


لإمام الهادی علیه ‏السلام ـ فِی الزِّیارَةِ الجامِعَةِ الَّتی یُزارُ بِهَا الأَئِمَّةُ علیهم‏السلام ـ : اُشهِدُ اللّه‏َ واُشهِدُکُم

أنّی . . . مُؤمِنٌ بِإیابِکُم ، مُصَدِّقٌ بِرَجعَتِکُم ، مُنتَظِرٌ لِأَمرِکُم ، مُرتَقِبٌ لِدَولَتِکُم 

.
امام هادى علیه ‏السلام ـ در زیارت جامعه ـ : خدا را و شما را گواه مى‏گیرم که من... به باز آمدن

شما ایمان دارم و رجعت شما را تصدیق مى‏کنم، منتظر امر (حکومت) شما هستم و در آرزوى

دولت شما مى‏باشم.


                                                                   اهل بیت در قرآن و حدیث ج2 > حدیث شماره : 801225



تاريخ : ۱۳٩٢/٧/٢٦ | ٥:۱٤ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()

                          

 

معبودا!

بی نیازم کن به تدبیر خودت از تدبیر خود وبه خیر جوئیت از خیر جوی ام.

پروردگارا!

تو به خود بی نیازی از این که سودی از خود جویی، چطور بی نیاز نیستیاز سود جویی من؟!

الهی!

به راستی که امیدم از تو قطع نشود، گرچه نافرمانیت کردم.

معبودا!

چطور نا امید شوم که تو آرزوی منی و چطور خوار شوم که بر تو تکیه زدم....

 

 

عرفه  آمد  و  باز من  مصفا  نشدم

حاجی معتکف  یوسف زهرا  نشدم

همه گشتند سفید و دل من هست سیاه

باز هم شکر که پیش همه رسوا نشدم


 

الهی!

من تمام جاده های جان را به جست و جوی نگاه تو آمده أم.اینک این تو و این پینه های پای من!

آیا مهمان بی چراغ نمی خواهی؟

آماده أم تا نفس خویش را قربانی کنم وبا تمام وجود بلرزم، اشک بریزم و صدایت کنم، تا رهایم نکنی

آمده أم تا سربلندی ابراهیم (علیه السلام) و هاجر و تسلیم اسماعیل را به من نیز عطا نمایی!

 


 
نشانم ده صراط روشنم را / خودم را ، باورم را ، بودنم را


خداوندا من از نسل خلیلم / به قربانگاه می آرم «منم» را

            



تاريخ : ۱۳٩٢/٧/٢٢ | ٩:٥٠ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()
  • قالب بلاگ اسکای | اس ام اس دون